Singapore Lifestyle

ခဏခဏဖူးျဖစ္တဲ့ ေရႊတိဂံု ေစတီၾကီးကို မလြမ္းပါဘူး။ ပိုက္ဆံေပးမွ တက္လို႔ရတဲ့ Merlion ရွိတယ္။
ညဘက္ ျပန္မလာမခ်င္း မအိပ္ပဲေစာင့္တဲ့ အေမ့ကို မလြမ္းပါဘူး။ အခ်ိန္မေရြးဆက္လို႔ရတဲ့ 1818 ရွိတယ္။

ခဏခဏ ဆိုင္ေရာက္ေနာက္က်ရင္ မဆူတဲ့ အေဖ့ကို မလြမ္းပါဘူး။ တခါတေလ ရံုးေနာက္က်ရင္ ေျပာလို႔မဆံုးတဲ့ သူကိုယ္တိုင္က အျမဲ ေနာက္က်တဲ့ မန္ေနဂ်ာ ရွိတယ္။

ပန္းကန္မေဆးပဲ ထားသြားရင္ ေဆးေပးေနၾက အစ္ကို႔ကို မလြမ္းပါဘူး။ ဇြန္းတစ္ေခ်ာင္းက်န္ခဲ့ရင္ ခါးေထာက္ျပီးဆဲတဲ့ အိမ္သူၾကီး ရွိတယ္။

GRAMMER မွားလို႔ ဆူတဲ့ ဆရာေဒြးကို မလြမ္းပါဘူး။
ေပါက္ကရ ေၿပာတဲ့ SINGAPOREANေတြ ရွိတယ္။


က်ေနာ္ ဘယ္ေလာက္ဆိုးဆိုး အသဲနင့္ေအာင္ခ်စ္တဲ့ ခ်စ္သူကို မလြမ္းပါဘူး။
အေပၚယံေတြနဲ႔ ေငြမက္မက္ ေကာင္မေလးေတြ ရွိတယ္။

မနက္ေစာေစာ ၾကက္တြန္သံေလးကို မလြမ္းပါဘူး။
စားပြဲေပၚက နာျငီးေလာက္တဲ့ ႏိႈးစက္၀ိုင္း၀ိုင္း ရွိတယ္။

လမ္းထိပ္က ငရုတ္သီးစပ္စပ္ မုန္႔ဟင္းခါးကို မလြမ္းပါဘူး။
ၾကိဳက္သေလာက္၀ယ္လို႔ရတဲ့ ျဖဴဖတ္ဖတ္ ေခါက္ဆြဲေျခာက္ ရွိတယ္။

YKKO က စားေနၾက ေၾကးအိုးကိုလည္း မလြမ္းပါဘူး။
အရသာ မရွိတဲ့ PORK RAMAN ရွိတယ္။

ကိုတုတ္ၾကီးဆိုင္က ေပါ့ဆိမ့္ထိထိေလးကို မလြမ္းပါဘူး။
၁ေဒၚလာတန္ ခပ္က်ဲက်ဲ လက္ဘက္ရည္ ရွိတယ္။

ၾကပ္ၾကပ္ေတာက္ေတာက္ ထိုင္စားရတဲ့ တုတ္ထိုးဗန္းကို မလြမ္းပါဘူး။
အီလည္လည္နဲ႔ ေကြ႕ခ်ပ္ ရွိတယ္။

ေလတျဖဴးျဖဴးနဲ႔ တြယ္စီးရတဲ့ ၁၀၅ကို မလြမ္းပါဘူး။
ေလွာင္အိုက္အိုက္နဲ႔ ၁၇၄ ရွိတယ္။

ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ေရႊဧည့္သည့္ကို မလြမ္းပါဘူး။
အေပါက္၀ကေန တကြ်တ္ကြ်တ္နဲ႔ ငါ့ပိုက္ဆံေတြထိုင္၀ါးေနတဲ့ စက္ ၂ခုပါတဲ့ Bus ကားေတြ ရွိတယ္။

ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္း ျမင္ကြင္းေလးနဲ႔ ၂၀ ေပးျပီး တစ္ေနကုန္စီးလို႔ရတဲ့ ျမိဳ႕ပတ္ရထားကို မလြမ္းပါဘူး။ ျပတင္းေပါက္ေမွာင္ေမွာင္နဲ႔ စကၠန္႔တိုင္းကို ပိုက္ဆံယူေနတဲ့ MRT ရွိတယ္။

စကားေလးေျပာရံုနဲ႔ ပိုက္ဆံရခဲ့တဲ့ ပြဲစားတန္းက ဘ၀ကို မလြမ္းပါဘူး။
တစ္ေန႔ ၁၀နာရီလုပ္ရတဲ့ ညႇီစို႔စို႔ဘ၀တစ္ခု ရွိတယ္။

အထည္ခ်ဳပ္က အလုပ္ၾကိဳးစားတဲ့ ၀န္ထမ္းမေလးေတြကို မလြမ္းပါဘူး။
အေခ်ာင္ခိုေနတဲ့ စီနီယာ တရုတ္မေတြရွိတယ္။

ျငင္းလိုက္ခံုလိုက္ စေနာက္လိုက္နဲ႔ DotA ပြဲကို မလြမ္းပါဘူး။
တိတ္တိတ္ေလး တစ္ေယာက္တည္းေဆာ့ရတဲ့ PSP ရွိတယ္။

ရြံ႕ဗြက္ထူထူၾကားက အျမဲတန္း တန္းစီေနရတဲ့ သထံုကြင္းကို မလြမ္းပါဘူး။
တိုက္ေဘးနားက ဘယ္သူမွ မရွိတဲ့ Basketball ကြင္းရွိတယ္။

၇နာရီဆို အေျပးအလႊား အလြတ္မခံခဲ့တဲ့ ကိုရီးယားကားကို မလြမ္းပါဘူး။
မၾကည့္တခ်က္ ၾကည့္တခ်က္ တရုတ္ကား ခပ္ညံ့ည့ံေတြ ရွိတယ္။

လူရႊင္ေတာ္ေရႊဖလားရဲ႕ ပါးစပ္မပိတ္ရတဲ့ ဟာသေတြ မလြမ္းပါဘူး။
ရယ္စရာမေကာင္းတဲ့ ခပ္ေပါေပါ အစီအစဥ္ေတြ ရွိတယ္။

ခ်စ္သူနဲ႔ ပံုမွန္သြားၾကည့္တဲ့ သမၼတရံုကို မလြမ္းပါဘူး။
ဖုန္းသံထြက္လာရင္ ၀ိုင္းၾကည့္ခံရတဲ့ ရုပ္ရွင္ရံုေတြ ရွိတယ္။

သဘာ၀အတိုင္း ခပ္ရိုင္းရိုင္းလွေနတဲ့ ေသာင္ျပင္က်ယ္က်ယ္ ေခ်ာင္းသာနဲ႔ ေငြေဆာင္ကို မလြမ္းပါဘူး။ လူဖန္တီးတဲ့ ေသာင္ျပင္က်ဥ္းက်ဥ္း သဲၾကမ္းၾကမ္း Sentosa ၊ East Coast နဲ႔ West Coast ရွိတယ္။

အဲလိုေနႏိုင္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲေနာ္။

Read More

ေဆာင္းတြင္းအိပ္မက္(ဟာသ)

စူးရွလြန္းလွေသာ အသံေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ လန္႔ႏိုးလာခဲ႔တယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေလယာဥ္တစ္စင္းေပၚေရာက္ေနျခင္းပါ ။ ေဘးမွာက တရုတ္မေလးတစ္ေယာက္။ ကၽြန္ေတာ္က ဒီေလယာဥ္က ဘယ္ကိုသြားမွာလဲလို႔ တရုတ္လိုေမးလိုက္ေတာ့ သူက အေမရိကားကို သြားေနတာလို႔ ရုရွလိုျပန္ေျပာေနတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မုန္႔စိမ္းေပါင္းတစ္ထုပ္နဲ႔ မက်ည္းေဖ်ာ္ရည္တစ္ခြက္ ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႕ကို လာခ်တာေတြ႔လို႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ J-Lo ျဖစ္ေနတယ္။ သူက လိုတာရွိရင္ မွာပါလို႔ ျမန္မာလို႔လည္း ေျပာလိုက္ေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း စားမလို႔ ဇြန္းနဲ႔ ခရင္းကို ကိုင္ကာရွိေသးတယ္ ေလယာဥ္က သေဘၤာဆိပ္ကမ္းကို လာကပ္တယ္။

ေလယာဥ္ေပၚက ဆင္းေတာ့ အေမရိကားေလဆိပ္မွာ ဆာရီျခံဳထားတဲ႔ ကုလားမေလးေတြ အမ်ားႀကီး လာႀကိဳေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေကာ္ေဇာနီႀကီးေပၚမွာ ျဖတ္ေလွ်ာက္ရင္း အားလံုးကို လက္ျပႏႈတ္ဆက္ၿပီး ထြက္လာခဲ႔တယ္။ ေလဆိပ္က ထြက္ေတာ့ ကားမွတ္တိုင္မွာ ဘတ္စ္ကားတစ္စီးကို အဆင္သင့္ေတြ႔တာနဲ႔ အျမန္ေျပးတက္ၿပီး လုိက္သြားတယ္။ က်ပ္လိုက္တဲ႔ကားဗ်ာ..။ ေျခခ်စရာေတာင္ ေနရာမရွိဘူး။ သြားေနတဲ႔ လမ္းကလည္း ဆိုးမွဆိုး ။ မုန္႔လင္မယားအိုးက အဘားအဘား ေခၚေလာက္တယ္။ စပယ္ယာကလည္း ဆိုးလိုက္တဲ႔ အေပါက္။ ကားေပၚက လွမ္းၾကည့္ေတာ့ ပီဇာဆိုင္ တစ္ဆိုင္ကိုေတြ႔တာနဲ႔ ကားေပၚကေန အတင္းတိုးဆင္းမိတယ္။ ဗိုက္ကလည္း ဆာလာသလိုလိုဆိုေတာ့ေလ။ ကားေပၚကဆင္းၿပီးေတာ့ ဒီေလာက္က်ပ္တဲ႔ကား ဘာကားပါလိမ္႔လို႔ သိခ်င္တာနဲ႔ ကားကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္တယ္။ မထသ ၃၉ ။ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ဓါတ္က်သြားတယ္။ ျမန္မာနိဳင္ငံမွာဆို ဒီလိုမဟုတ္။

လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး ပီဇာဆိုင္ထဲ၀င္လိုက္ေတာ့ ဆိုင္ထဲမွာ လူတစ္ေယာက္မွ မရွိ။ ဆိုင္ရွင္က ၿငီးၿငဴေနတယ္။ ဆိုင္ေရာင္းရတာ အလုပ္မျဖစ္ေၾကာင္း။ ဘာအခြန္ ညာအခြန္ နဲ႔ လာလာေကာက္တာေတြ မ်ားေနေၾကာင္း။ အရင္တုန္းက အေမရိကားနဲ႔ မတူေၾကာင္း။ သူ႕သားႏွစ္ေယာက္ကိုေတာင္ ခု အရမ္းတိုးတက္လာတဲ႔ ျမန္မာနိဳင္ငံကို လြတ္ဖို႔ စဥ္းစားေနေၾကာင္း။ ခုေနာက္ပိုင္း ျမန္မာနိဳင္ငံကို သြားဖို႔ မလြယ္ေၾကာင္း။ ေအးဂ်င့္ေတြကလည္း စိတ္မခ်ရေၾကာင္း။ အေမရိကားမွာ ရတဲ႔ ၀င္ေငြနဲ႔ မိသားစု စားလို႔မေလာက္ေၾကာင္း။ ခုေနာက္ပိုင္း အေမရိကက လူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ျမန္မာနိဳင္ငံကို အထြက္မ်ားေၾကာင္း အမ်ားႀကီးေျပာျပေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူေျပာတာကို အီၾကာေကြးနဲ႔ လက္ဖက္ရည္က်ဆိမ့္ တစ္ခြက္ေသာက္ရင္း နားေထာင္ေနလုိက္တယ္။

ပီဇာဆိုင္က ျပန္ထြက္လာေတာ့ လမ္းမွာ ဘုန္းႀကီးေတြ အမ်ားႀကီးကို ေတြ႔ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဘက္ကို ေျပးလာေနၾကတယ္။ အေနာက္မွာ ေနတိုးတပ္ဖြဲ႔ေတြက အတင္း လိုက္ေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာမွန္းမသိပဲ ေမတၱာသုတ္ကို ရြတ္ေနမိတုန္း စစ္သားတစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ့္ကိုဂုတ္ကေန လာဆြဲေခၚသြားတယ္။ ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ကို အိုဘားမားနဲ႔ ေတြ႔ခိုင္းတယ္။ အိုဘားမားက မာမူသတင္းေထာက္ႀကီးကို လမ္းမလည္ေကာင္မွာ ေသနတ္နဲ႔ ပစ္တာ ကၽြန္ေတာ္ပါလို႔ စြပ္စြဲတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ရပ္ကြက္ကေပးတဲ႔ ျပစ္မႈကင္းရွင္းေၾကာင္း ေထာက္ခံစာကို ျပလိုက္ေတာ့ ျပန္လြတ္ေပးလိုက္တယ္။ ဆက္သြားရင္းနဲ႔ ဟိုတယ္တစ္ခုေရွ႕ေရာက္ေတာ့ အနားယူခ်င္စိတ္ ျဖစ္လာတာနဲ႔ ဟိုတယ္ေပၚကိုတက္ေတာ့ မီးက ျပတ္သြားတယ္။ ဟိုတယ္က ကုလားေလးေတြကို ေမးၾကည့္ေတာ့ အေမရိကားမွာ ခု မီးက အလွည့္က်လာေနတယ္လို႔ေျပာတယ္ ဒီေန႔က မီးျပတ္ရက္တဲ႔။ စိတ္ကုန္လိုက္တာဗ်ာ..။

ကၽြန္ေတာ္လည္း အေမရိကားမွာ ဒီေလာက္ဆိုးရြားေနတာ မေနခ်င္ေတာ့တာနဲ႔ ျမန္မာနိဳင္ငံကို ျပန္ဖို႔ ပတ္စပို႔သြားလုပ္တယ္။ တိုးလိုက္ရတာဗ်ာ။ ေစာင့္ရတာလည္း ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့။ ဒါနဲ႔ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ဆိုၿပီး IC ရိႈးသြားၾကည့္တယ္။ စင္ေပၚမွာ ဆိုေနသူက ပိုးအိစံ ။ သူက `အခ်စ္ဆိုတာ ရယူျခင္းမွ မဟုတ္ပဲ မဏိစႏၵာ ´လို႔ ဆိုေနတုန္းမွာပဲ မ်ိဳးႀကီးက စင္ေပၚတက္လာၿပီး `ရယူျခင္းမဟုတ္ရင္ အခ်စ္က ဘာလဲ´ ဆိုၿပီး တက္ဆိုၿပီးေတာ့ ထခ်ၾကတာ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေဒြးေသသြားခဲ႔တယ္။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း ပတ္စပို႔ရံုးကို ျပန္သြားၿပီး တာ၀န္ရွိသူေတြကို စာအိတ္ေလးေပးလိုက္တာ ပတ္စပို႔တန္းရတာပဲ။ ျပန္ရေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ အြန္ေစာေလးကို သြားႏႈတ္ဆက္ေတာ့ ဖက္ဖက္ၿပီး ငိုလိုက္တာကို ေျပာမေနနဲ႔ေတာ့။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ႏွစ္သိမ္႔ရင္း ပုခံုးေလးကို ကိုင္ၿပီး ပါးေလးကို ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႔ ကပ္လိုက္တုန္း….

ဒံုး……

ကၽြန္ေတာ္ လန္႔ႏိုးသြားတယ္။ ေၾကာင္က ဗီဒိုေပၚကေန ခုန္ခ်လိုက္ျခင္းပင္။ ေဆာင္းတြင္းအိပ္မက္ ကေယာက္ကယက္ဆိုတဲ႔ အတိုင္းပဲ။ ဘာေတြ မက္ေနမွန္းလဲမသိ။ အစီအစဥ္လည္း မက်။ အိမ္ကေၾကာင္ကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဆိုးသြားခဲ႔တယ္ဗ်…။ ဘယ့္ႏွယ္ … ေကာင္းခန္းေရာက္မွဗ်ာ။

Read More

Cartoon(သူငယ္ခ်င္းကိုယ္တိုင္ဒီဇိုင္းဆြဲထားတာပါ)

အားေပးၾကပါအံုး

အားေပးၾကပါအံုး

အားေပးၾကပါအံုး

This work by KO HTET is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 Singapore License.

Read More

ျမိဳ ့နယ္စမ္းေခ်ာင္း(ကိုယ္ေတြ ့အျဖစ္အပ်က္ေလးပါ)

မနက္ေစာေစာ ေရာက္လို႕လာ
ျမိဳ ့နယ္ "စမ္းေခ်ာင္း"မွာ
ဆူညံစြာ ေအာ္ကာေမး
ပဲျပဳတ္ သည္မေလး။

႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲ လမ္းေလးဟာ
"ဖ်ာပံု " လမ္းေလးပါ
ပြဲစားေတြ စံုပါေပ့
"ေလးညွိဳ ့"ရွင္ ဆိုင္ကေလး။

၁၁/၆ လႊာမွာ
တို ့ေက်ာင္းသားေလးေန ထိုင္ရာ
မနက္ေစာေစာ ဆင္းကာေျပး
တို ့ေက်ာင္းကား ကေလး။

ေက်ာင္းကအျပန္ ေရခ်ိဳးကာ
ဝိုင္းမွာ ဆံုဖို ့ပါ
ေဝးလြန္းလွ တဲ့ ဝိုင္းကေလး
၁၉ထစ္ ေလွကားဆင္းကာေျပး။

Read More

လူ႕ေလာက ဆိုတာ........

လူ႕ ေလာ က ၾကီး က အရမ္း ဆန္းက်ယ္ လြန္းလွ ပါတယ္။ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္ခြင ့္မရလို႕ ပူပန္ ေနရတာ ေတြ မျဖစ္ခ်င္ေပမယ့္လဲ ျဖစ္ေနၾကရတာေတြ နဲ႕ ျပည့္ႏွက္ေနပါတယ္။ ကိုကို တိုင္ဒီလိုမ်ိဳး ျဖစ္လာမယ္လို႕ မေမွ်ာ္လင့္ထားတာေတြလဲ ရွိပါေသးတယ။္
ဒီအေၾကာင္းအရာေလးက က်ေနာ့သူငယ္ခ်င္းတစ္ ေရာက္အေၾကာင္းကိုေရးထားတာပါ တကဲ့အျဖစ္ပ်က္ေလးပါ။
STATE ေက်ာင္းမွာ တုန္းကေပါ့ က်ေနာ္နဲ႕ အဓိကတြဲျဖစ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း ၄ ေရာက္ရွိပါတယ္။ ပထမဦးဆုန္း သူတို ့အေၾကာင္းေတြကိုနဲနဲေလာက္ေျပာျပခ်င္ပါတယ။္

no ၁ အေနနဲ႕ ေအာင္ဟိန္းဦး ေပါ့ သူ႕အေၾကာင္းေလးကေျပာျပရရင္ ရယ္ေတာ့ ရယ္ရသား သူကအားလုန္းထဲမွာ ႐ုပ္အေဖ်ာင့္စုံး ေစာ္အၾကည္စုန္းေပါ။့
ေရွ ့တမ်ိဳး ေနာက္တမ်ိဳး ေျပာတတ္တယ္။ မိန္းကေလးေတြကသူ႕ကိုမိန္းမပါးစပ္ လို႕ ေတာင္ေခၚၾကတယ။္ မနာလိုဝန္တိုစိတ္ကလဲေတာ္ေတာ္ၾကီးပ။ က်ေနာအခုထိမွတ္မိေသးတယ္ ။
က်ေနာ ္အဲ့ေန ့ က giordano T-shirt အသစ္နဲ ့က်ဴရွင္မွာ သူ႕ကိုေတြ ့ ေတာ့ သူအဒီ T-shirt ေလးကိုေတာ္ေတာ္ သေဘာက်သြားပါတယ္ ။ ဘယ္ကဝယ္တာလဲ ဘယ္ေလာက္ေပးရလဲ က်ေနာ့ကိုေမးတာေပါ့
ေနာက္သိပ္မၾကာပါဘူး က်ေနာ့ အင္းက်ည္ ကို ball pen နဲ ့ ျခစ္ေတာ့ တာပဲ ။ ကဲဒါကိုပဲၾကည့္ေတာ့ အဟီးသူဒီblog ကိုဖတ္ရင္ က်ေနာ့ကို ေတာ္ေတာ္ေလးေဒါကန္ေနမွာပဲ။

no 2 အေန နဲ႕ ခန္႕ျမတ္ႏိုင္ ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းပါ သူကေအးေအးေဆးေဆးသမား စကားလဲသိပ္မေျပာဘူး က်ေနာ့လိုပဲေပါ့ ဟဲဟဲ သူ႕ကို ကိုခန္႕ လို႕ပဲ ေခၚက်တယ္။
သူနဲ႕ က်ေနာ္နဲ ့ ေက်ာင္းမွာစားေနက်ရွိတယ္ ေခ်ာကလက္ သၾကားလုံးရယ္ အာလူးေၾကာ္ ready made ရယ္ ေပါ့ ေန ့တိုင္းလိုလိုစားျဖစ္ပါတယ္။


No 3 အေနနဲ႕ ဉာဏ္မင္းထက္ ဆိုတဲ့ ကိုထက္ပါပဲ။ အဟမ္း က်ေနာ့ အေၾကာင္း ေျပာရရင္ က်ေနာ္က အေတာ္ရွက္တတ္တယ။္ မိန္းကေလးေတြကိုလဲ ေသခ်ာစိုက္မၾကည့္ရဲဘူး။
ဘယ္ေလာက္ေခ်ာေခ်ာ မ်က္စိ ေထာင့္ကပ္ပီးေတာ့ ပဲ ၾကည့္ တယ္ ဘယ္ေတာ့မွေသခ်ာမၾကည့္ရဲ ဘူး မုန္ ့စားေက်ာင္းဆင္းလို ့ အိမ္သာသြားရင္ လမ္းမွာက်ေနာ့ကို မိန္းကေလး တစ္စု က အ႐ုပ္ အ႐ုပ္ ဆိုပီး က်ေနာ့ကို စၾကပါတယ္
က်ေနာ့မွာရွက္ရွက္ နဲ႕ ေက်ာင္းခမ္း ထဲကို ျမန္ျမန္ဝင္ရပါတယ္။ ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ အေတာ္ရယ္ဖို ့ ေကာင္းပါတယ္။ ဟီဟီ

no 4 အေနနဲ႕ ရဲျမတ္ႏိုးေရႊ ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္း အေၾကာင္းပါ သူက guitar တီးအေတာ္ ေကာင္းပါတယ္ Big Bag, IC သိခ်င္းေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား ကိုတီးတတ္ပါတယ္။
က်ေနာ့ ကိုလဲ guitar တီး သင္ေပးပါတယ္ guitar သြားဝယ္တုန္းကသူကိုတိုင္ လိုက္ဝယ္ေပးတယ္ ဒီလိုဗ် ေက်ာင္းမွာ က်ေနာ္ရယ္ သူငယ္ခ်င္း ခန္႕ျမတ္ႏိုင္ရယ္ ေက်ာင္းမွာစားေနက်ေခ်ာကလက္ သၾကားလုံးရယ္ အာလူးေၾကာ္ ready made ရယ္ စားတာေတြ ့ တိုင္းသူ ေျပာေနက် စကား ၁ ခြန္း ရွိတယ္ မင္းတို ့ေတြ ဒါေတြ က်ပ္က်ပ္စား မိန္းမ မရခင္ ေသလမ့္ မယ္ တဲ။့

ဒီလိုနဲ႕10 တန္းေအာင္ လာပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ အျမဲ မေတြ ့ ျဖစ္က်ေတာ့ပါဘူး တစ္ေန ့ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ သတင္းတခု ၾကားရပါတယ္။
မင္းတို ့ေတြ ဒါေတြ က်ပ္က်ပ္စား မိန္းမ မရခင္ ေသလမ့္ မယ္ လို႕ က်ေနာ္ တို ့ ကို အျမဲေျပာတဲ့ သူငယ္ခ်င္း ေသြးကင္ဆာ ျဖစ္ေနတယ္တဲ့။
သဖုမ္း မွာအနာေပါက္လို႕ ေဆးစစ္ၾကည့္ ေတာ့ ေသြးကင္ဆာ မွန္းသိရတယ္ က်ေနာ္ အလြန္စိတ္မေကာင္း ျဖစ္ သြားမိသည္ ေသြးကင္ဆာ ဆိုတာ korean movie ေတြမွာသာ ၾကားဖူး ျဖစ္ဖူး အသိမ်ားက်ပါတယ္
အခုေတာ့ က်ေနာ့သူငယ္ခ်င္းကို တိုင္................။
သူ႕မိဘ ေတြက အလြန္ခ်မ္းသာပါသည္။ သိသိခ်င္းပဲ singapore မွာကု ခိုင္းပါတယ္။ ၄ ၅ ၆ လ singapore မွာကုပီး ေကာင္းလုနီးပါး ျဖစ္လို႕ ရန္ကုန္ ကို ခန ျပန္ရင္း ရန္ကုန္မွာပဲ ဆုံး သြားရွာပါတယ္
""မင္းတို ့ေတြ ဒါေတြ က်ပ္က်ပ္စား မိန္းမ မရခင္ ေသလမ့္ မယ္ "" လို႕သူကိုတိုင္ေျပာပီး ဒီစကား ေလးက .................။

သူငယ္ခ်င္း အားထာဝရ .လြမ္းဆြတ္သတိရလ်က္.................



This work by KO HTET is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 Singapore License.

Read More